De tijd zit erop!! Afgelopen zaterdag ben ik met Hiltje en Michiel weer naar NL gereden. Zij waren bijna 2 week op vakantie in Zwitserland, waarvan de laatste dagen bij mij in de buurt. Erg gezellig, en handig dat ik met hun mee terug kon reizen!

Wat is de tijd gevlogen zeg, echt ongelooflijk als ik terug kijk op wat ik allemaal gedaan heb en mee heb gemaakt in zo'n korte tijd. Veel daarvan hebben jullie op deze weblog een beetje kunnen volgen, en sinds de vorige weblog is er een hele hoop gebeurd, dus even een kleine update!

Als ik zelf zo een beetje de logjes doorkijk, lijkt het haast alsof ik alleen maar aan het reizen was en leuke dingen aan het doen was, haha. Toch heb ik ook zeker hard gewerkt, tot tevredenheid van mijn stagebedrijf. Ik ben erg trots op de beoordeling die ik van hun heb meegekregen. Ik wil niet teveel opscheppen, maar total impression: "very good" en technical knowledge: "excellent", dat is niet verkeerd toch? :-)

Het instrument waar ik het grootste gedeelte van mijn tijd aan gewerkt heb is in de laatste week afgekomen. Dat wil zeggen, het digitale ontwerp was wel langer klaar (dat had ik gemaakt), maar het moest nog in het echt gemaakt worden. Maar dat hoefde ik niet zelf te doen gelukkig. In de laatste week kon ik dus mijn ontworpen instrument echt in mijn handen houden en alles uitproberen. Wat een super gevoel was dat!  

Oorspronkelijk was het de bedoeling dat het instrument ook nog in een echte operatie uitgeprobeerd zou worden, maar daar was in de laatste week helaas geen mogelijkheid toe. Dus hebben we zelf maar een operatie nagebootst op een kunstbeen. Dat was erg interessant en nu konden we de werking van het instrument toch goed testen. De operatie was geslaagd :-)  

Eind juli heb ik nog een paar dagen vrij kunnen nemen en kwam Eline voor een weekje naar Zwitserland, daar had ik al twee maand naar uit gekeken! We hebben gecampeerd in Valais en Ticino, twee provincies van Zwitserland. Valais bestaat uit valeien en bergen, echt prachtig.

 

Mijn hospita zegt wel eens dat ik voor het geluk geboren ben, omdat het altijd zulk mooi weer is als ik aan het reizen ben. Niet alleen met het weer hadden we geluk deze keer, een zeldzaam en beschermd bloempje, Edelweiss (wel bekend uit de film the Sound of Music), groeide "small and white, clean and bright" langs een prachtig pad dat we gelopen hebben. Naast tal van andere aparte bloempjes.

                           

 

Vanuit Valais zijn we door Italië nog twee dagen naar Ticino gegaan. Foto's zijn van het meer van Locarno, en één van de 3 kastelen in Bellinzona.

Van alle weken die snel voorbij gingen ging deze week helemaal in sneltreinvaart. Toen had ik nog één weekje over om mijn stage af te ronden, mensen gedag te zeggen en spullen te pakken. Met een paar collega's hebben we nog Cordon Bleu gegeten, echt een reuze ding! Hij paste niet eens op het bord zoals jullie zien. Lekker, maar toch wel wat te veel.

 

             

Deze roofvogel (weet iemand wat het is? een havik?) zat op de laatste dag ineens in de vensterbank. Gezellig!

 

Zo, dit waren mijn Zwitserse avonturen. Leuk dat jullie ze gevolgd hebben! Bedankt voor alle leuke reacties, kaartjes, brieven, emails, smsjes.. alles wat ik van jullie mocht ontvangen. Het heeft me erg goed gedaan!!!

De komende tijd mag ik me gaan richten op een hertentamen en het afmaken van mijn stageverslag... Maar: eerst nog even genieten van een paar dagen goeie muziek op het Flevo festival!!

 

Tot snel allemaal. Groetjes vanuit Enschede,

Jochem  

 

Hoi allemaal!!

 

Vrijdag ben ik vanuit Aarau vertrokken met de trein naar Thun (via Bern). Echt een prachtig pitoresk stadje aan het meer de "Thunersee". Vanaf daar heb ik de boot naar Interlaken gepakt en zach ik de prachtige Alpen dichterbij komen!  

In Interlaken was het nogal druk. Ik had mijn hostel van te voren geboekt en dat was maar goed ook! Het zat vol Zuid-Koreanen die allemaal een rondtrip door Europa aan het maken waren. Wel gezellig opzich hoor, met z'n 6en op een kamer. Ze hebben me nog een nieuw kaartspel geleerd (waar je speciale Zuid-Koreaanse kaarten voor nodig hebt), "Go-Stop" heet het.

 

Maar deze drukte was toch niet echt waar ik naar op zoek was. Ik wilde de natuur in, genieten van de bergen! Zaterdagochtend ben ik vroeg doorgereisd naar Grindelwald en heb ik een bed in het Naturfreundehaus   bemachtigd (klinkt ook al een stuk rustgevender, haha). Prachtig gelegen op een heuvel met uitzicht op de Eiger North Face! (wel bekend van het kleding merk en de vele doden die gevallen zijn bij het beklimmen van deze wand).

Als je de foto zo ziet zou je niet denken dat de berg zo gevaarlijk is hè?

Zaterdag heb ik verder een prachtige hike gemaakt naar "Kleine Scheidegg", een   route die een ruime 700 meter omhoog loopt aan de voet van de Eiger. Een prachtig zicht heb je daar op de drie toppen Eiger, Münch en Jungfrau... adembenemend! Een klein stukje hoger licht de Eigergletsjer, daar ben ik ook heen gelopen en daarna weer terug via een smal pad genaamd de "Eiger Trail". Eerst had ik nog het verkeerde pad te pakken, maar toen ik de afgrond naast me toch wel erg diep begon te vinden, het pad absurd smal en ook nog eens de staalkabel ontdekte (waar je je aan dient te bevestigen met een haak) besefte ik me dat dit geen wandelpad maar een klettersteig route was... mmm, toch maar terug dan!

 

Tegen de avond was ik weer heelhuids terug in Grindelwald en daar waren inmiddels ook Joshua (collega) en zijn vriendin heen gereisd. Die avond gezellig gebarbecued.  

 

Zondag ochtend heb ik nog een mooie wandeltocht gemaak en toen ben ik via Spiez en Zweisimmen verder gereisd naar Montreux. Waar het Jazzfestival aan de gang was! Helaas wist ik dat niet van te voren en had ik dus ook geen kaarten voor India Arie of de Beastie Boys... jammer! Er waren nog wel gratis concerten en dat was leuk om te zien. Niet echt een bijzonder stad verder, al is de locatie prachtig: aan het meer van Geneva.

   

 

 

 

 

 

 

 

 

Groetjes en liefs uit Zwitserland,

Jochem  

 

Hej lieve mensen!

Allereerst bedankt voor alle leuke reacties op deze weblog, emailtjes en smsjes die ik ontvang!! Doet me erg goed wat van jullie te horen!

Inmiddels ben ik hier alweer een maand aan het werk, een máand! Ik kan het haast niet geloven, alweer 1/3   van mijn tijd hier zit er op. Het gaat echt snel! Maar ik heb het dan ook erg goed naar m’n zin gekregen. Zowel op het werk als daarbuiten. Maar laat ik eens beginnen met het werk, want veel meer dan mijn burootje hebben jullie nog niet te zien gekregen. Jullie zullen je wel afvragen wat ik hier nou eigenlijk aan het doen ben.

Gisteren heb ik een rondleiding gekregen door het héle bedrijf (werd wel tijd hè ;-) ), en dat is een stuk groter dan ik dacht! Ik hoopte daarbij een hoop mooi beeld materiaal op te doen om jullie te laten zien.. maar helaas: foto’s maken mocht niet, alles moet geheim blijven! In het contract dat ik heb ondertekend staat ook dat ik alle bedrijfskennis die ik hier op doe niet aan derden mag doorspelen. Dus die geheimpjes ga ik mooi bewaren… tenzij je heel veel geld biedt.. dan kunnen we er nog eens over praten :-p

Een fototje van de buitenkant mag wel, en daar zal ik dan ook maar beginnen met mijn verhaal. Dit is het gebouw in Aarau waar ik elke dag naar toe fiets vanuit Buchs (waar ik woon). Plus Orthopedics is de naam van het bedrijf, al zul je die naam niet veel meer horen, want sinds 1 juni zijn ze voor $ 1 miljard overgenomen door de Britse firma: Smith&Nephew. Die willen graag de orthopedische wereld veroveren, en zijn o.a. al vrij groot in Amerika.

Jullie weten inmiddels vast wel dat het bedrijf is gespecialiseerd in het ontwerpen en produceren van heup en knie protheses (gewrichten), en dat ze daarbij TomTom’s vervaardigen die een chirurg door de operatie heen helpt. Vandaag heb ik op alle afdelingen   een kijkje genomen en gezien vanachter welke bureaustoelen de protheses ontwikkeld en getekend worden. Voor protheses kunnen een hoop verschillende materialen worden gebruikt: titanium, keramiek, hoogwaardig staal, polyethyleen en nog veel meer. De meeste bestaan voor het grootste deel uit titanium, aangezien dat heel sterk en licht is (en het lichaam accepteert het heel goed).

In een gebouw iets verderop in de straat worden op eenzelfde manier polyethyleen delen gemaakt (kuntstof, dat ook in zo’n gewricht zit).

Het is wel bijzonder (en leuk) dat alle stappen van ontwerp tot productvervaardiging zo dicht bij elkaar zitten. Dat maakt het plaatje compleet en is voor de werknemers hier ook motiverend, je ziet je eigen ontworpen product tot stand komen!

Met dat hele productieproces heb ik niet zo veel te maken. Ik loop stage op de afdeling ‘Navigation’, een beetje een opzich staand iets. Daar zijn ze dus niet zozeer bezig met protheses, maar met het maken van hulpstukken om de chirug een handje te helpen.  “PiGallileo” (bij de chirurgen onder jullie vast wel bekend :-p) is de TomTom voor in de operatiekamer. De software, hulpstukken, instrumenten.. het wordt hier allemaal ontwikkeld.

En mijn taak? Ik ben momenteel bezig met het ontwerpen van een “Tibia Schnittblockhalter”. Dat is een instrument waarmee een zaagblok (een begeleider voor het zagen zegmaar) uiterst precies op de tibia (grote bot in je onderbeen) geplaatst kan worden. Waarna de chirurg door dat zaagblok heen een stuk van dat bot kan afzagen, en op de plek waar het bot is afgezaagd kan dan de prothese worden gemonteerd. Dat alles moet natuurlijk uiterst precies gebeuren en dus moet ook de tool die ik ontwerp heel precies instelbaar zijn. Een leuke opdracht met veel tekenwerk op de PC. En ik kan mijn hoofd er goed bij gebruiken!

Sorry als dit een wat teveel inhoudelijk verhaaltje is geworden, maar dan kunnen jullie in elk geval niet meer zeggen dat je geen idee hebt waar ik hier mee bezig ben ;-).

Om toch nog even wat smeuïgers neer te zetten hier een foto van een heel gezellig poker avondje afgelopen dinsdag bij een jongen die ik ken uit de kerk hier. De ingrediënten: 5 kerels, zelf gebakken pizza, whisky, sigaren, een pokerset, chips.. en een hoop geouwehoer en gezelligheid (en vergeten dat je het niet al te laat moet maken als je de volgende dag aan het werk moet.. ojojoj).

Vanavond ga ik met wat gasten uit de kerk naar een concert in Basel van “The Violet Burning”, een band die ik al veel te vaak op het FlevoFestival heb gezien, maar toch nogsteeds wel de moeite waard is (en ze komen dit jaar niet op Flevo, dus ik moet toch wat hè).

Ik vermaak me nog wel dus. Hoe ik bij die kerk terecht ben gekomen enzo zal ik de volgende keer uit de doeken doen.

Mensen die zitten te blokken voor de tentamens en het afronden van het studiejaar: veel succes! Het werkende leventje is dan zo slecht nog niet! (jammer dat ik voor eind augustus nog wel 2 herkansingen heb staan).

Liebe Grusse,

Jochem

Welkom op mijn weblog!!

 

Van 14 mei t/m 10 augustus ben ik op stage in Zwitserland, en op deze plek wil ik jullie graag op de hoogte houden van mijn belevenissen daar!

 

Groeten,

Jochem.